Sinds 16 april 2014 is Willy van der Luit commissielid bij GroenLinks. Ze ondersteunt de fractie. Tevens zet van der Luit zich in voor de communicatie- en campagnekennis met betrekking tot de aankomende verkiezingen. 

Waarom en hoe bent u lid geworden van GroenLinks?
‘Ik ben opgegroeid in een PvdA-nest, maar al vrij snel ben ik trouw op GroenLinks gaan stemmen. In 2012 gebeurde er twee dingen tegelijkertijd. Het eerste was dat ik door het gedoe rondom Jolande Sap en Tofik Dibi  ging twijfelen of ik wel op GroenLinks wilde stemmen. Het tweede was dat er toen veel bomen werden gekapt in Houten en ik wilde mij hiervoor inzetten. Dit kon ik het beste doen door de politiek in te gaan. Maar bij welke partij wilde ik dat doen? Ik twijfelde of ik me wel wilde afkeren van GroenLinks. Toch besloot ik om me aan te sluiten. Ik gaf aan dat ik veel in de fractie wilde doen en ben toen lid geworden.’

Wat zijn uw hoogte- en dieptepunten als commissielid van GroenLinks Houten?
‘Ik vind het goed dat GroenLinks in Houten altijd hamert op de belangen van de natuur en het groen. Dat gebeurt vaak met succes. Dankzij ons harde werk is er nu eindelijk een bomenbeleid. Dat vind ik echt een hoogtepunt. Verder vind ik het toewerken naar een verkiezing door middel van campagne voeren echt leuk.’  Mijn dieptepunten zijn dat dingen soms langzaam gaan. Als je dan bijvoorbeeld iets afspreekt met een andere politieke partij, wat vervolgens niet uitpakt zoals GroenLinks voor ogen had. Wat GroenLinks Houten heel moeilijk vindt, is dat sommige beleidsvoorstellen te vaag zijn. Elke partij houdt zich vast aan zijn eigen waarden. De concreetheid ontbreekt en dat is frustrerend. We moeten meer naar elkaar luisteren om oplossingen te bedenken. Maar dat doet niet af van onze strijdlust. We laten het hoofd niet hangen.’

Tegenwoordig worden steeds minder mensen lid van een politieke partij. Hoe komt dat volgens u?
‘Bij GroenLinks landelijk, maar ook in Houten, zien we juist dat de belangstelling toeneemt. Mensen hebben zich dit jaar veel meer aangemeld dan alle jaren daarvoor. Tegelijkertijd denk ik dat lid worden van een partij niet meer van deze tijd is. Mensen zijn vaak niet helemaal links of rechts en willen dat ook niet meer zijn. Ik vind ook dat je als partij moet nadenken over hoe je dit wil veranderen. Momenteel zijn we bezig met sympathisanten. Die hoeven geen lid te zijn. Maar als je sympathie voor ons hebt, kan je altijd helpen. Dat kan bijvoorbeeld door simpelweg een bericht van ons te delen. Het hoeft niet per se iets groots te zijn.’

Wat vindt u van het voorstel van Diederik Samson om na de verkiezingen te fuseren met GroenLinks?
‘Ik kan daarop zeggen wat de reactie van de partij is. Na de verkiezingen, wanneer de kiezer heeft gesproken, willen we graag samenwerken met progressieve partijen. We willen weer linksaf slaan met Nederland. Maar een fusie met de PvdA is niet de bedoeling. GroenLinks is heel anders en het feit dat Samson zei dat er een deal zou zijn met Bram van Ojik is niet waar. Het gaat gewoon slecht met de PvdA. Er zijn veel mensen die op de PvdA stemden, maar die nu voor GroenLinks kiezen.’

GroenLinks is tegenwoordig heel actief op sociale media. Jesse Klaver is het gezicht van deze beeldcampagne. Wat vindt u daarvan?
‘Ik sta daar achter, want dat is gewoon hoe het werkt tegenwoordig. Mensen kiezen voor mensen en niet voor de partij. Dus dat je iemand het gezicht van de partij maakt, vind ik een logische keuze. Omdat Jesse Klaver de boodschap zo goed kan overbrengen, worden we bevestigd in deze keuze. Hij spreekt mensen aan. Er zijn heel veel jonge mensen die leuke mailtjes sturen waarin ze zeggen: “Ik vind het zo jammer dat ik nog niet mag stemmen” of “Jesse, ik wil later ook de politiek in. Heb je tips”. Klaver maakt niet alleen iets los bij jongeren. Zo zag ik een mail waarin een oudere man het volgende vertelde: “Ik mag al 26 jaar stemmen en ik heb nooit van dit recht gebruik gemaakt, maar nu jij er bent ga ik het wel doen”. Klaver is persoonlijk. Dat zie je op de manier hoe hij zich kleedt, zijn uitstraling en praat. En natuurlijk draait het ook om de rest. De inhoud is uiteindelijk het belangrijkst. Je kunt het vergelijken met een boek. Een boek heeft toch ook een cover. Als die cover je interesseert, ga je het boek lezen.’