Marion van Voorst was dertig jaar lang voorzitter van GroenLinks in Houten, nu is ze 63 jaar oud en al zes a zeven jaar lid van de SP. Er is een grote vermindering in de betrokkenheid van burgers bij de politiek en hier heeft Van Voorst haar eigen visie op.

Van voorzitter van GroenLinks in Houten naar lid van de SP

‘Ik ben nog niet zo heel lang lid van de SP een jaar of zes, zeven. Daarvoor was ik dertig jaar lang lid van GroenLinks. Ik was voorzitter van de afdeling in Houten van GroenLinks. Ik heb daar raadsleden gezocht en aangestuurd en zo, dus ik was wel echt heel actief. Ik ben uiteindelijk om meerdere reden van GroenLinks naar de SP gegaan. Op lokaal gebied maakte ik mee hoe mensen kunnen konkelen om bijvoorbeeld wethouderszetels. Daar werd ik niet goed van, dus toen dacht ik: dit is niet de partij waar ik bij wil horen. Dat was niet alleen GroenLinks hoor, de PvdA deed dat ook en GroenLinks ging daarin mee. Ik heb toen gezegd: ‘Nou ik ben voorzitter, maar lieve mensen dan hoor ik er niet meer bij’. Ik heb toen ook meteen mijn lidmaatschap bij GroenLinks opgezegd omdat ik het ook niet eens was met de landelijke ontwikkeling. Ik vond GroenLinks niet links meer, nog steeds niet. Eigenlijk vind ik ze een beetje D66, groenD66.’

Vermindering van de betrokkenheid van burgers in de politiek

‘Politiek ligt niet heel goed in de markt denk ik, mensen vinden het een beetje oubollig. Dat zou een rol kunnen spelen in de verminderde betrokkenheid van de mensen. Er zijn tegenwoordig ook maar weinig mensen die zich durven te engageren. Want daar heeft het mee te maken, met een keuze maken en je betrokken voelen. Als je je voorstelt dat toen ik ging werken het nog heel normaal was dat half Nederland thuisbleef. De vrouwen bleven thuis voor de kinderen, dat betekent dat de helft van de mensen productief was die nu productief zijn. En als dan al die mensen, bijna het dubbele aantal mensen, gaan werken en als  ook nog eens onder druk worden gezet. Wat voor samenleving krijg je dan.

De druk van hard werken, elkaar beconcurreren, dreigen je baan te verliezen, flexbanen, tijdelijke banen, onzekerheid. Dat zorgt voor stress. Mensen zijn ook steeds meer geneigd om heel veel te mopperen en weinig te doen. Dat is gewoon een maatschappelijke trend. Het is veel fijner om op facebook te roepen ‘ZE zijn allemaal zakkenvullers.’ Ik weet niet waar deze trend vandaan komt maar het is wel een feit dat mensen meer mopperen en veel te weinig actie ondernemen. En Facebook past in die trend.’

Invloed van de media op de politiek

‘Ik vind sowieso dat de media veel te veel invloed hebben op het politieke debat. Bijvoorbeeld ‘de zorg voor ouderen’, eigenlijk is dat al jaren een grote zorg. Maar de laatste paar dagen besteden de media er opeens aandacht aan. Dan zeggen de media: ‘het is op dit moment helemaal in het middelpunt van de belangstelling.’ En dan denk ik ‘Shitterdeshit’ jullie maken dit het middelpunt van de belangstelling en dat is goed want dat was nodig maar doe niet alsof dat nieuws is. Want de media zijn degene die dat bepalen en dat geldt ook een beetje voor hoe het met politieke leiders zit. De media maken wel uit wat de vragen zijn en hoeveel ruimte je krijgt om nuances aan te brengen in je antwoord. De rol van de media is niet meer verslag leggend maar heel erg stemming makend. En ik vind dat niet een goede opvatting van hun rol.’

Hopen dat het tij gaat keren

‘Ik vind zowel de invloed van de media en vooral de vermindering van de betrokkenheid in de politiek erg zorgelijk. Dit is erg jammer maar ik weet niet of ik zou willen ingrijpen. Ik hoop dat de trend keert. Ik hoop dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid pakken. Je kan op honderden manieren je stem laten horen. De democratie gaat voort en als jij niet wil deelnemen is dat prima maar zeik dan ook niet.’